Loading...
Larger font
Smaller font
Copy
Print
Contents

Triumfujący Chrystus

 - Contents
  • Results
  • Related
  • Featured
No results found for: "undefined".
  • Weighted Relevancy
  • Content Sequence
  • Relevancy
  • Earliest First
  • Latest First
    Larger font
    Smaller font
    Copy
    Print
    Contents

    Trzymaj się zasad — 15 czerwiec

    “Lecz Daniel postanowił nie kalać się potrawami ze stołu królewskiego ani winem, które król pijał. Prosił więc przełożonego nad sługami dworskimi, by mógł się ustrzec splamienia”. Daniela 1,8.TC 173.1

    Daniel był zaledwie młodzieńcem, kiedy został uprowadzony jako jeniec do Babilonu. Miał około piętnastu czy szesnastu lat.TC 173.2

    Dlaczego Daniel odmówił jedzenia wyszukanych potraw ze stołu królewskiego? Dlaczego odmówił picia królewskiego wina, skoro król rozkazał, by mu je podawano? Wiedział, że wino może stać się dla niego przyjemnym napojem, bardziej upragnionym niż woda.TC 173.3

    Daniel mógłby się usprawiedliwiać, że musi jeść ze stołu królewskiego, gdyż wobec rozkazu króla nie ma innego wyjścia. Jednak on i jego towarzysze wspólnie się naradzili. (...) Doszli do wniosku, że wino jest pułapką. Znali historię Nadaba i Abihu, którzy wskutek picia wina uzależnili się od niego. Pili nawet przed przystąpieniem do służby w świątyni. Ich umysły uległy zaćmieniu. Przestali zwracać uwagę na różnicę między świętym a pospolitym ogniem. W stanie upojenia alkoholowego czynili to, czego Pan nie pozwolił czynić ludziom pełniącym święty urząd. (...)TC 173.4

    Zalecenia dane ludowi były starannie przekazywane i często wplatane w teksty pieśni, aby dzieci śpiewając mogły się uczyć prawdy. (...)TC 173.5

    Drugim wnioskiem, do jakiego doszli młodzieńcy było to, że król zawsze modli się do swoich bożków o błogosławieństwo dla pokarmu. (...) Zgodnie z ich religijnym wychowaniem taki akt oznaczał poświęcenie pokarmu pogańskim bogom. Daniel i jego towarzysze wierzyli, że zasiadanie do stołu, przy którym praktykuje się takie bałwochwalstwo, byłoby zniewagą dla Boga Niebios. (...)TC 173.6

    Ta decyzja pociągała za sobą dalekosiężne skutki. Młodzi ludzie byli niewolnikami, ale zostali obdarzeni znaczną przychylnością z uwagi na ich wyjątkową inteligencję i ogładę. Jednak byli pewni, że wszelkie udawanie, nawet zasiadanie do stołu królewskiego i przyjęcie wina, choćby nawet go nie wypili, byłoby jednoznaczne z zaparciem się wiary. (...) Postanowili więc trwać zdecydowanie przy swoim stanowisku, gdyż wiedzieli, że jeśli ulegną, wówczas zostaną wystawieni na liczne pokusy w kwestii jedzenia i picia. Wpływ zepsucia odebrałby im jedyną ochronę, a ich upadek byłby zniewagą dla Boga. — Manuscript 122, 1897.TC 173.7

    Larger font
    Smaller font
    Copy
    Print
    Contents