Go to full page →

Doskonały w swojej sferze — 28 czerwiec AN 186

“Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest”. Mateusza 5,48. AN 186.1

Aby nasze kształtowanie charakteru było miłe Bogu, musimy stale wzrastać w uduchowieniu. Musimy uznać za bezwartościowe wszystko, co osłabia naszą wiarę i ufność do Odkupiciela. Im więcej światła świeci w naszych duszach, tym większym wymaganiom musimy sprostać w przekazywaniu światła bliźnim. Bóg pragnie, by nasze światło świeciło w świecie. On będzie uwielbiony, jeśli będziemy odzwierciedlali Jego charakter. (...) AN 186.2

Trwając w miłości Chrystusa, ufając Odkupicielowi i Dawcy życia, iż będzie sprawował zbawienie twojej duszy, oraz ciągle zbliżając się do Niego, zrozumiesz, co to znaczy ujrzeć Niewidzialnego i przeżyć. Bóg pragnie, byśmy znaleźli odpocznienie i szczęście w Jego miłości. Zadowolenie, które Chrystus zsyła jako dar, jest cenniejsze niż złoto, srebro i klejnoty. (...) AN 186.3

Gdy poświęcisz się całkowicie — ciałem, duszą i duchem — pełnieniu świętego dzieła, twoje zdolności pojmowania będą się potęgować i wyostrzać. Czyń wszystko, co możesz uczynić dzięki łasce Chrystusa, by osiągnąć wysoki standard wyznaczony ci przez Boga. Możesz być doskonały w swojej sferze, tak jak Bóg jest doskonały w swojej. Czyż Chrystus nie powiedział: “Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest”? AN 186.4

Nie powinieneś uważać siebie jedynie za biernego odbiorcę łaski naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Bóg powierzył ci cenne talenty i wymaga rozwijania tych talentów. Odsetki od tego, co zostało powierzone słudze, należą do Mistrza. (...) Podporządkowując swoją wolę Jego woli będziesz czynił postępy w mowie i duchowym zrozumieniu. (...) AN 186.5

Masz starannie strzec sił umysłu. Twoje myśli mają być poddane pod kontrolę Ducha Świętego. (...) Twoim zadaniem jest postęp ku doskonałości, stały rozwój, aż w końcu zostaniesz uznany za godnego otrzymania nieśmiertelności. Nawet wtedy proces rozwoju nie zostanie powstrzymany, ale będzie trwać bez końca, przez całą wieczność. — Letter 123, 1904. AN 186.6