Loading...
Larger font
Smaller font
Copy
Print
Contents

Ze skarbnicy świadectw I

 - Contents
  • Results
  • Related
  • Featured
No results found for: "undefined".
  • Weighted Relevancy
  • Content Sequence
  • Relevancy
  • Earliest First
  • Latest First
    Larger font
    Smaller font
    Copy
    Print
    Contents

    Pogodna żona

    Wiem, że dość często poważny błąd popełnia żona. Jej starania, by panować nad swoimi nastrojami i uczynić swój dom szczęśliwym, nie są wystarczające. Często z jej przyczyny powstają rozdrażnienia, zbyteczne narzekania i utyskiwania. Mąż przychodzi po pracy zmęczony i wyczerpany, a wita go ponura, zła mina zamiast radosnych, ciepłych słów. On też jest tylko człowiekiem, jego miłość do żony słabnie. Przemija zadowolenie z przebywania w domu, jego ścieżka staje się ciemna, traci odwagę. Wyzbywa się szacunku dla siebie i godności, które — jak to Bóg żąda — powinien zachować. Mąż jest głową rodziny, tak jak Chrystus głową Kościoła. Żadne postępowanie żony nie może i nie powinno pomniejszać wpływu męża, a wszelkie usiłowania, mające na celu pomniejszenie tego wpływu i pozbawienie go wzniosłej i odpowiedzialnej pozycji, są Bogu niemiłe. Obowiązkiem żony jest podporządkować swe życzenia i swą wolę mężowi. Oboje powinni być ustępliwi, ale Słowo Boże daje pierwszeństwo decyzji męża. Nie ujmuje to wcale godności żonie, jeżeli podporządkowuje się temu, którego wybrała za swego rzecznika, doradcę i opiekuna.SS1 79.1

    Mężowi wypada bronić swego stanowiska w rodzinie łagodnie, a jednocześnie stanowczo. Niektórzy zadawali sobie pytanie: Czy jest to potrzebne, by stale panować nad sobą i zawsze być powściągliwym? Widzę wielkie zadanie przed nami zbadania własnego serca. Musimy zwracać na siebie baczną uwagę. Musimy wiedzieć, w czym błądzimy i strzec się tego błędu. Musimy doskonale panować nad swoimi nastrojami. “Dopuszczamy się bowiem wszyscy wielu uchybień; jeśli kto w mowie nie uchybia, ten jest mężem doskonałym, który i całe ciało może utrzymać na wodzy”. Jakuba 3,2.SS1 79.2

    Światło, które oświeca naszą ścieżkę, prawda, która przemawia do naszych sumień, albo potępią i zniszczą duszę, albo uświęcą ją i przeobrażą. Żyjemy zbyt blisko końca łaski, ażeby zadowalała nas powierzchowność. Łaska, którą dotychczas mieliśmy za wystarczającą, nie wspiera nas obecnie. Wiara musi wzrastać, my zaś musimy stawać się bardziej podobni do Chrystusa w zachowaniu rozwagi, aby móc skutecznie opierać się pokusom szatana. Łaska Boża jest dostateczna i wystarczająca dla każdego wyznawcy Chrystusa.SS1 79.3

    Larger font
    Smaller font
    Copy
    Print
    Contents